11.08.2016

Kayıp Kuşağın Yolcularına...

Yarıda kalan bir heyecanın yazısıdır.

Yaşam zordur, onu yaşamaksa daha zor.
İlkeli davranma iradesi gerektirir bir yaşamı muhattab almak
Sen; kayıp kuşak yolcusu
Sen; geçmişle gelecekten hiçbir yankı duymayan, bahtsız arkadaş
Sen; yeryüzüne kendin çekeceksin o kuşu, o göğü.
Biz ikinci dünya savaşı sonrası doğan çocuklar değiliz 
Hatta sömürgeyi protesto etmek için arkadaş dahi bulamıyoruz kendimize
Varsa yoksa boşluğa bakıp durmalar
Ve gören sen için, bu bir eziyettir.
Sen, kayıp kuşak yolcusu
Sen, hangi kültürden geldiğini bilmeyen "öteki" dünyalı
Zihninin derinliklerinde hangi okyanusla boğuşuyorsun?
Hangi ateş anlatır hissettiklerini?
Bize geçmişten bir kültür bırakılmadı
Bize gelecekten umut edeceğimiz bir hayat sunulmadı
Geçmiş de biziz
Gelecek de!
Kültür de biziz
Hayat da!

Hazırlayın yelkenlerinizi
Kalbinizden atın paralı can sıkıntılarını 
Hatta bunu okuduğunuz anda bana da öfke duyun
Ancak öfkelenirseniz yaratan olabilirsiniz, tanıdın mı o gizli öfkeyi?
Duyuyor musun beni ey kıvılcıma ihtiyacı olan?
Ey dalgası elinden alınmış deniz
Ey güneşi betonlarla kapatılmış sokak arası?
Ne beni ne de bir başkasını dinlemelisin
Yaşam zorsa yaşamak daha zor
Onu sen kendin edinmelisin
Her sanatkarın duyduğu özlem kulaklarımda
O özlemi ben kendim soktum kulaklarıma
Kendim bastım düğmesine teyibin
İki yüz km hızla giderken

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...