15.05.2016

Ölümsüz

Güneşli ama çorak bir vadideyim
Güneş, tabiatımdan
Çoraklık dünyanın hali...
Diyorum ki; bir yazar defteriyle buluşmalı
Yoksa hiçbir kalemi yontamaz
Diyorum ki, ben doğduğumdan beri güneş de benimle beraber doğuyor
Tek tek koparıp çorak vadideki zehirli bitkileri
Yerine bir şarkı gibi başını okşadıklarımı ekmeli
İnsan bir kedi değil 
Bu iyi mi kötü mü
İnsan bir kedi değil
Bu hem iyi 
Hem de çıldırasıya kötü! 
Dans ediyorum kalbimin yosun tutmazlığıyla 
Dans ediyorum...
Heyecanım ölümsüzlüğüne kavuşuyor
Ne zaman bu düşü duysam bir yerlerde
Ve ne zaman bir yerlerde bu büyülü ses konuşsa benimle
Ruhumdan bedenime kadar hiçbir yerimde tedirginlik kalmıyor

Artık denize gitme vaktidir
Biliyorum vakit geldi, çünkü öyle hissediyorum
Yetmez mi?
Tüm bu yeniden doğuşların yerini tekrar çalmasın diye çorak vadi
Herkesin bildiği, emin olduğu ve güldüğü şiirin ölümüne tekrar katlanmamak için
İnandığım yollar tüm dünyanın olsun diye
Ve bir daha dönmemek için bize öğretilen yeryüzüne 
Bir gün, gerçekten bir gün 
Sırtımda deniz ve ben...

Tüm aptalların ve sanatkarların dediği şeye şapka çıkarıyorum bir kere daha
Bir kere daha söylüyorum, hayatla ilgili sorulan o soruya:
Güzelliğe inanıyorum...
Çirkin olsam bile! 

Ve bitmeyecek bu şiir
Bitmeyecek, tekrar okumak isteyeceğim
Benim ya da bir başkasının fark etmeyecek
Bir gün bir başka aptal ya da sanatkar, söyleyecek bunu
Ben yeniden duymuş ve doğmuş gibi tazeleneceğim
Ölmüş olsam bile!


2 yorum:

Söz Sanatı dedi ki...

"Bize öğretilen yeryüzü..." Şiir müthiş, kalemine sağlık. Alıntıladığım tabir karşısında ise şapka çıkarıyorum. Bize öğretilmiş olan yeryüzüne imkanım olsa, ben de dönmek istemezdim.

Mert dedi ki...

Eskiden çok taklit ederdim, artık taklit etmediğime memnunum ben de. Eyvallah :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...