20.02.2016

Düşe ve Tarifsiz Heyecana Dair

Uzunca bir yol bekliyor beni
Uzunca ve güneş dokunmuş her yerine
Dokunup ısıtmış
Kollarım tabiatın eşsiz müziğine açarken kollarını
Bisikletim gidiyor rampa aşağı
Orada: Tüm insanlarımı görüyorum
Orada: Herkes binmiş bisikletlerine uçuyorlar
Tekerleri uçakla yarışıyorlar!
Orada, yetmişindeki şair baba
Oda arkadaşım çapkın çocuk
Orada tüm sevdalarım...
Arınmışım kinden -zaten tutmazdım ki- ve öfkeden
Herkese tebessümle bakıyorum.
Bir zamanlar fırtınasında gömleğimin düğmeleri kopan sevdalara
Bakıyorum yemyeşil bir ağacın tepesinden, bir güzel roman gibi
Orada herkes anlaşmış, bayram günüdür o gün orası
Arınmış herkes kinden ve öfkeden
Asfaltı döverken güneş
Hepimiz, hepimiz bir kez daha anlamışız ki yaşamak, yemyeşil bir bahara girmek olabilir
İstersek eğer.
Güneş, çocuklarını gördükçe ellerinde meşaleler ile
Bir kez daha o da, tıpkı bizim gibi çocukça seviniyor
Doğduğuna bir kez daha
İnanıyorum baharın, bir iyi insan olduğuna...

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...